Yang Terpendam (Bhgn I)

Sewaktu mengemas album-album lama tempohari, pandanganku tertampan pada potret-potret wajahnya. Beberapa ‘pose’ yang agak menarik segera menambat perhatian. Sesekali apabila terpandangkan potret wajahnya, hatiku terdetik seketika. Seorang gadis dengan senyum memikat. Semacam ada satu kekesalan menghimpit perasaan.

Alangkah bodohnya diri ini. Kenapa kini baru terkenang-kenang dan tercari-cari? Diri tak ubah seperti mengejar bayang-bayang. Kenapa tidak sedari dulu lagi merapatinya sekerap mungkin dan cuba mencari peluang berterus terang? Dulu aku kerap menghindarkan diri darinya. Tiap kali bersua aku akan cuba mengelak. Aku diselubungi perasaan malu yang begitu menebal setiap kali dia muncul di depan mata. Kini setelah tiada sebarang berita mengenai dirinya, aku pula seakan diserang sindrom gila bayang.

Dia seperti kebiasaannya, dengan senyum lebar menggoda, berdiri di samping Zack, di sebelah Jamil, duduk berdekatan Khalid. Tiada satu pun ‘pose’ antara aku dan dia. Aku hanya memainkan peranan sebagai jurufoto, perakam gambar-gambar mereka. Gambar-gambar itu tetap kemas menarik, tersimpan utuh di dalam album. Setiap carik kenangan berkaitan dirinya begitu berharga.

Dia memang seorang yang menawan dari segala segi; tingkah lakunya, paras rupa, percakapan juga personaliti. Tutur katanya lembut dan dia disenangi oleh semua. Tubuh badannya agak sederhana, dengan ketinggian yang juga sederhana. Rambutnya sedikit keriting, selalu dibiarkan lepas ke paras bahu dan kadang-kadang diikat rapi, menyerlahkan lagi kecantikannya sebagai seorang gadis timur yang anggun.....

Yang Terpendam (Prolog)

"For that's the way it is with life, as some of the most beautiful days come completely by chance. But even the most beautiful days eventually have their sunsets.
And now, I am going to secure the memories by myself..."

Suatu hari, ketika majlis jamuan Aidil Fitri diadakan di halaman rumah Tuan Pengetua, aku terpandang si dia bersama rakan-rakan sekelas. Seingatku saat itu aku seakan terpaku seketika. Bagaikan ada sejenis tarikan magnetik pada keindahan raut, kesederhanaan tingkah laku dan gaya bersahajanya. Itu bukanlah kali pertama aku terserempak dengannya. Telah beberapa kali aku terpandangkannya. Kami mendaftar di sekolah yang sama semenjak di tingkatan satu lagi. Penduduk di negara tercinta ini mula jatuh cinta dengan kereta nasional. Aku pula belajar mencari apakah makna cinta seorang Hawa.

Dari jauh kulihat dia amat mesra berbual-bual dengan teman-temannya. Rambut keriting halusnya sesekali meremang dihembus manja oleh sang bayu. Satu perasaan aneh menjalar menguasai diri, ingin segera dilepaskan untuk menyapa sang gadis. Namun kupendamkan sahaja rasa hatiku itu. Sudah jadi tabiatku begitu, perahsia. Aku memang tidak betah berterus terang, walau dengan sesiapa pun juga. Di kalangan rakan-rakan rapatku sendiri pun aku tidak gemar mencurahkan pandangan dan isi hati. Mungkinkah itu penyebab kaum lelaki mudah diserang tekanan sakit jiwa dan penyakit-penyakit yang seumpamanya?

Ada sesuatu yang menguatkan rasa yakinku mengatakan hati si dia belum dimiliki lagi. Kerap juga aku melihatnya duduk di kelas, bersendirian. Waktu pelajar-pelajar lain menghabiskan masa riadah petang di padang permainan, dia lebih gemar menelaah di kelasnya. Di waktu yang lain pula, aku sering terserempak dengannya di perpustakaan. Tarikan magnetik semakin kuat untuk kuanggap remeh. Gila! Sawan apakah yang telah menyampukku lalu tiba-tiba menukarku menjadi seorang pemerhati yang tekun pada perjalanan hidup seorang gadis? Wajarkah sikapku memerhatikannya dengan penuh teliti sedangkan antara kami tiada apa-apa ikatan darah?

Sayangnya setiap kali kami berpapasan, aku tidak pernah berani menegurnya. Aku seolah-olah jadi lelaki yang begitu sombong dan punya tembok keegoan yang begitu sukar diruntuhkan. Pada firasatku, si dia pastinya tidak mempunyai sebarang masalah untuk menyahut sapaanku. Dia seorang gadis yang mesra. Masalahnya aku berdepan dengan kekakuan dan kekejangan lidah sendiri setiap kali aku cuba membuka bicara. Berhadapan dengannya sahaja sudah cukup membuatkan lututku terasa gementar.

Lalu aku pun merenungnya dari jauh sahaja setiap kali peluang untuk bermesra menjelma. Itu sahaja yang terdaya aku lakukan. Di kelas, di perpustakaan, di padang-padang permainan dan di mana sahaja di kawasan asrama yang aku pergi aku kerap terpandangkan rautnya. Di dewan makan asrama pun aku kerap memerhatikannya, bagaimana dia menyuap hidangan, meneguk minuman, mengunyah makanan atau melayan bicara rakan-rakan di sebelah, sambil sesekali bicara mesranya diselangi senyum simpul atau ketawa rendah. Ternyata dia disukai dan mudah diterima dalam pergaulan. Mungkinkah aku cuba mencari apa yang kurang pada dirinya? Kalau itu yang cuba kucari, jawapannya mungkin belum ada.

Keadaan sebegitu berlarutan sehingga ke penghujung tahun. Aku berada di tingkatan tiga dan peperiksaan SRP menjelang tiba. Aku dan rakan-rakan melaluinya dengan kegusaran yang berbaur harap. Rasanya latihan dan tunjuk ajar yang diberi oleh para guru sudah lebih dari mencukupi. Tapi kami tetap diselubungi kebimbangan. Mampukah kami lulus dengan jumlah aggregat yang dikehendaki oleh pihak sekolah? Andai gagal, kami pasti akan tersingkir.

Tahun baru menjelma dan hampir kesemua pelajar kembali ke Tanjung, asrama penginapan kami. Hanya beberapa orang pelajar yang tidak diterima menyambung pembelajaran di Tingkatan Empat. Yang pastinya si dia tetap meneruskan perjuangan di bumi Tanjung. Sepanjang menuntut di tingkatan empat tak banyak yang kulakukan selain berangan-angan dan mengembangkan daya imaginasi. Tahun itu dianggap tahun untuk berbulan madu oleh kebanyakan rakan - rakanku. Masing - masing kembali melakukan hobi - hobi nakal sebelumnya – menghisap rokok, ponteng kelas, keluar asrama waktu malam, bergaduh sesama sendiri, dan yang seumpamanya. Tidak ada satu pun kesempatan menjelma buat aku dan si dia bertemu. Kami masih manusia yang asing meski pun telah hampir empat tahun berada di satu bumbung sekolah yang sama.

Seiring putaran masa, perhubungan kami bertukar menjadi sedikit erat. Aku dapat rasakan sang gadis semakin mudah mesra denganku. Dia gadis yang sentiasa bersedia untuk diajak berbincang dan petah berbicara. Dia juga tidak teragak-agak menghulur bantuan, material atau moral, jika ianya diperlukan. Kami sering bertukar-tukar bahan rujukan. Kadang - kadang kuselitkan nota tulisan tangan di balik helaian buku rujukannya yang kupinjam. Tiada apa-apa yang serius kutulis. Hanya sepatah dua ayat bernada lucu. Dia pasti membalasnya dengan nada yang sama.

Walaupun perhubungan kami bertambah erat, aku mendapati reaksi dan persepsi dirinya terhadapku masih tidak berubah. Dia hanya menganggapku sebagai rakan biasa. Tak mungkin dia punya perasaan sedalam yang kumiliki terhadapnya. Dia gadis yang punya cita-cita besar dan boleh dikatakan tergolong dari keluarga berada dan intelek. Siapalah aku berbanding dirinya. Aku dan cinta monyetku yang hanya mengindahkan dunia lamunan ciptaanku. Kesedaran itulah yang menyebabkan dadaku berombak setiap kali kami bertentang mata. Aku ingin segera membuka mulut dan melontarkan apa yang terpendam. Tiada apa yang mampu dilontar. Ianya terus kekal terpendam.

Peperiksaan SPM pun berlangsung dan aku menjawab setiap kertas soalan setenang dan seyakin mungkin. Sepanjang minggu peperiksaan aku langsung tidak berpeluang untuk menemuinya. Hanya secebis nota ucapan selamat berjaya yang kuterima dari dirinya seminggu sebelum hari peperiksaan. Ralat juga hatiku kerana sebaik tamat peperiksaan, aku meninggalkan bumi Tanjung tanpa menemuinya buat kali terakihir. Akhirnya si dia telah pun hilang dari pandangan...

The Only 12 1/2 Writing Rules You'll Ever Need

1. If you write every day, you'll get better at writing every day.
2. If it's boring to you, it's boring to your reader.
3. Get a writing routine, and stick with it.
4. Poetry does NOT have to rhyme.
5. Resist stereotypes, in real life and in your writing.
6. Writers read. Writers read a lot. Writers read all the time.
7. Make lists of your favorite words and books and places and things.
8. There doesn't always have to be a moral to the story.
9. Always bring your notebook. Always bring a spare pen.
10. Go for walks. Dance. Pull weeks. Do the dishes. Write about it.
11. Don't settle on just one style. Try something new!
12. Learn to tell both sides of the story.
12 1/2. Stop looking at this list. WRITE SOMETHING!

Lagu Damai

Sahabat
rawatkan jiwaku yang luka
dengan nyanyi puisimu
yang syahdu

lukaku mungkin takkan
sembuh
puisimu bisa mengenalkan kita
pada diri dan alam
juga Pencipta

dendangkan sahabat
lagu damaimu
kerana di sudut sana
gendang perang telah bergema

kita sama-sama
senandungkan keharmonian
tiada lagi anak kecil ditembak di dada
tiada lagi anggota tubuh bercerai
hancur berselerakan
atau kulit yang melekat di dinding
bahana ibu segala bom

bukankah kita khalifah
dengan pelbagai kepandaian
menyelesai kekusutan

French Alphabet

The very first thing we need to learn in French is its alphabet pronunciation. Once you've mastered the alphabet, it will be easy to pronounce other French words.

For the English speaking people, you'll find that most letters from "A" to "Z" are pronounced differently in French. In the beginning, you might also confuse on how they pronounce the letter "e" and "i", "g" and "j", and so on..

Watch (the video below) and learn how to correctly pronounce the different letters of the French alphabet...

Solat Boleh Rawat Penyakit Kritikal

Sumber: http://www.bharian.com.my/Current_News/BH/Sunday/Bmdua/20081019084321/Article/index_html

HASIL kajian Jabatan Kejuruteraan Biomedikal Universiti Malaya mendapati setiap gerakan solat mempunyai manfaat tersendiri yang mampu meningkatkan tahap kesihatan secara menyeluruh. Berita Minggu mendapatkan pandangan setiap pengkaji mengenai hasil kajian masing-masing.


Profesor Dr Wan Abu Bakar Wan Abas - Aktiviti Otot

Beliau yang mengkaji aktiviti otot memberitahu manusia perlu sentiasa melakukan regangan dan senaman kerana otot menjadi lebih kuat apabila selalu digunakan. Katanya, hasil kajian mendapati solat yang membabitkan gerakan tubuh seperti berdiri, tunduk dan bongkok menyamai senaman ringan.

"Kebanyakan otot serta sendi bergerak ketika solat. Umat Islam beruntung kerana solat yang wajib dilakukan setiap hari menyamai aktiviti senaman dan regangan yang memperkuatkan sistem otot dan fizikal tubuh," katanya.

Malah, katanya solat sama seperti terapi fizikal yang jika dilakukan secara berterusan dan betul menghasilkan kesan positif terhadap tubuh. Beliau berkata, kajian lebih teliti sedang dilakukan untuk mengenap pasti otot yang aktif ketika solat.

Ng Siew Chok - Isyarat Otak

Beliau berkata, perubahan kimia berlaku apabila otak aktif. Proses kimia yang menyebabkan pergerakan ion atau atom membawa cas elektrik boleh diukur menggunakan elektrod yang diletakkan pada kulit kepala. Sejenis alat, iaitu EEG (Electroencephalography) digunakan untuk mengukur isyarat otak daripada aktiviti elektrik.

"Gelombang otak mempunyai beberapa frekuensi irama yang dipengaruhi oleh keadaan fizikal dan emosi. Jenis gelombang otak Alfa (8-13 Hz) menunjukkan keadaan tenang," katanya

Walaupun bukan Islam, Siew Chok kagum terhadap hasil kajian yang dilakukannya apabila mendapati keadaan dan pemikiran orang selepas bersolat tenang dan menyamai keadaan selepas bangun tidur.

"Ada fenomena menarik dalam solat, iaitu keadaan berdiri seketika sebelum sujud sebagai peringkat paling tenang ketika bersolat. Saya bukan Islam dan diberitahu bahawa keadaan itu adalah tamakninah," katanya. Ketika itu, katanya isyarat alfa meningkat secara mendadak yang menunjukkan seseorang itu berada dalam keadaan tenang.

Siew Chok berkata, solat juga meningkatkan penumpuan terhadap sesuatu perkara dan memperkuatkan kuasa otak. Sehubungan itu, katanya solat membolehkan seseorang itu menyediakan otak untuk lebih bersedia terhadap sesuatu cabaran yang perlu dihadapinya dalam aktiviti harian.

Dr Fatimah Ibrahim - Komposisi Tubuh

Beliau berkata, komposisi tubuh mengandungi empat komponen utama, iaitu tisu aktif, tisu tulang, komponen air dan lemak.

Beliau berkata, ada beberapa kaedah untuk mengukur komposisi tubuh, tetapi kajian itu menggunakan Analisis Penyepadanan Bio yang menghasilkan keputusan tepat, pantas dan selamat, berbanding pengambilan darah.

"Teknik ini tidak digunakan secara meluas di hospital negara ini, tetapi di Amerika Syarikat, teknik ini digunakan untuk menilai status penyakit seperti Aids, diabetes, demam denggi dan pelbagai penyakit kritikal lain," katanya.

Dalam kajian ini, katanya model untuk mendapatkan komposisi tubuh terbaik adalah dengan melakukan lima perkara, iaitu solat lima kali sehari, memahami maksud bacaan dalam solat, solat berjemaah, rukuk dengan betul (90 darjah) dan melentikkan jari kaki ketika duduk antara sujud dan tahyat akhir.

Dr Fatimah berkata, orang yang tidak melakukan lima perkara ini mempunyai komposisi tubuh yang kurang baik. Katanya, kajian mendapati secara keseluruhan orang yang solat berjemaah mempunyai kesihatan lebih baik berbanding yang bersolat secara bersendirian.

"Kita mendapati apabila berjemaah, orang yang melakukan solat bersentuh bahu ke bahu. Tubuh manusia seperti bateri. Ketika bersolat, cas tubuh manusia mengalir seperti dalam litar dan akhirnya meneutralkan cas tubuh.

"Sebelum solat, ada orang yang penat dan ada yang tidak penat. Ketika solat, orang yang tidak penat dan mempunyai cas positif akan mengalirkan cas positif kepada orang yang letih dan mempunyai cas negatif," katanya.

Katanya, ini yang menyebabkan orang yang bersolat jemaah mempunyai badan bertenaga dan lebih tenang. Dr Fatimah berkata, solat tarawih dan berpuasa juga memberi kebaikan dan ini terbukti berdasarkan kajian yang dilakukan. Sebelum Ramadan bermula, katanya komposisi badan diukur dan selepas 21 hari berpuasa, komposisi tubuh yang diukur semula mendapati keadaan tubuh sihat seperti kolesterol rendah akibat kadar pembakaran lemak yang meningkat serta paras glukos rendah.

Selain itu, katanya posisi tubuh (posture) dalam solat dapat mengubat sakit pinggang. Malah jika berjumpa doktor, pesakit disuruh melakukan senaman seperti berdiri dan membongkokkan tubuh yang menyamai gerakan solat. Beliau berkata, keputusan positif itu adalah berdasarkan ukuran saintifik dengan meletakkan beberapa sensor (pengesan) di tulang belakang pesakit untuk melihat isyarat otot.

Katanya, hasil kajian mendapati pesakit yang mengikuti terapi solat selama sebulan, iaitu dengan membuat rukuk 90 darjah, sakit pinggangnya berkurangan.

"Ini membuktikan terapi solat boleh digunakan untuk merawat sakit pinggang. Kita akan menerbitkan buku kedua terapi solat yang bukan saja sesuai untuk wanita normal, tetapi untuk wanita mengandung. Bukan Islam juga boleh mengikuti terapi ini dengan melakukan senaman sama seperti gerakan solat," katanya.

Jangan terkejut kerana solat boleh merawat Erektil Disfungsi (ED) atau lebih dikenali sebagai mati pucuk, masalah kesihatan yang lelaki amat takut. Untuk lelaki normal, keupayaan seksual adalah tiga kali penegangan ketika tidur dan volum ketika ketegangan mesti lebih 200 peratus.

"Kajian dilakukan dengan mengukur zakar (pesakit diajar melakukan ukuran). Pada bulan pertama, tiada ketegangan langsung, tetapi selepas melakukan terapi selama dua bulan iaitu dengan melakukan solat tambahan, sudah ada ketegangan dan volum mencapai tahap normal," katanya.

Beliau berkata, terapi adalah dengan cara melakukan solat sunat sebanyak tiga kali seminggu dengan setiap terapi sebanyak 12 rakaat atau kira-kira 30 minit. Selain itu, katanya antara hasil kajian yang menarik perhatian pakar sakit jantung ialah mengenai kadar denyutan jantung kerana selama ini, kajian saintifik lain menyatakan bahawa kadar denyutan jantung paling rendah adalah ketika berbaring.

"Kajian mendapati ketika solat, keadaan sujud mencatatkan kadar denyutan paling rendah dan lebih baik berbanding ketika baring. Ini menunjukkan posisi tubuh ketika solat adalah bagus," katanya. Sehubungan itu, katanya kajian akan dilakukan dengan lebih meluas untuk melihat sama ada posisi tubuh ketika solat boleh merawat sakit jantung.

Katanya, pakar jantung gembira dengan hasil kajian itu kerana boleh memperkenalkan terapi solat kepada pesakit jantung untuk melakukan senaman. Ketika ini, setiap pesakit jantung perlu melakukan senaman selama 30 minit setiap hari.

Filter your Facebook !

Stacey McLeod

Monday, December 01, 2008

It seems everybody and their mother (literally) has a Facebook page these days. The social networking site has paved the way for us to broadcast every minute detail of our lives, from what we ate for breakfast to what we really think about our jobs. But while uploading our dirty laundry for the digital world to see can be liberating, it’s also easy to forget that our co-workers -- and worse, our bosses-- are out there too.

With an endless amount of personal stories swirling around Facebook, it’s amazing what stories you can’t get people to tell. Digging through Facebook groups with titles like my boss is going to fire me because I spend all my time on Facebook and I hate my job at (insert company name here), there are funny wall postings about workplace gossip and antics. However, despite people being comfortable enough to splatter their names and faces across these pages, it’s still shocking that strangers, and their bosses, can find them in there.

John F. Morton is a creative director in New York City. A self-proclaimed tech geek, he keeps a blog called Supergeekery.com where he picks apart the digital world and offers tips to the not-as-web-savvy.

To Morton’s surprise, one of his most popular posts is also the one his readers are afraid to comment on. His highly popular October 26 posting Facebook Privacy 101: Keeping Your Status Updates From Your Boss is garnering lots of attention, but little response.

“It’s probably one of the most instantly popular posts I’ve ever written,” Morton says. “I’ve had so many people express such a concern about their Facebook status. It’s something they realize after the fact.”

Morton says that as people get more comfortable on Facebook, their guard comes down and while many were once firmly against adding co-workers and employers, it’s much more common now.

“It’s a funny creep of contact,” Morton says. “It suddenly explodes into not only friends, but everyone you know.”

He says that while many workplaces, such as government offices, have banned access to the social networking site, more creative industries can actually encourage it. In these worlds, having to accept or reject friend requests from bosses can be especially tricky.

“There’s a social pressure to say `no Mr. Boss Man, you can’t be my friend’ but you can’t,” he says. “I work for myself, so I don’t care. If I sneak out to go to a movie, it’s me I’m sneaking out on. I don’t care if you went to some party and have pictures of yourself inebriated, but I’m not everybody.”

Since it’s awkward rejecting a friend request from an employer, it can be equally as awkward giving your employer a window into areas of your not-so-professional life. That’s why he dug through Facebook tools and settings and came up with ways of easily keeping track of how much your boss can see.

Morton says that by adding friend circles, you can limit what your boss and co-worker views without having to make the tough decision to reject their Facebook friendship. Close friends can be kept in an “inner circle” while employers can politely be shuffled off to the “outer circle.”

“Then they can still feel that they’re your friend,” he laughs.

He suggests clicking on the “friends” link at the top of the page navigation, and then on the “friends list” link on the left column. Click on “make a new list” and begin adding your lists of friend circles. Morton chose to make an “inner friend circle,” a “regular friend circle” and an “outer friend circle” where he suggests adding employers and co-workers.

The next step is to decide what access you want each group to have to your information. Click on the “settings” tab on your profile, then “privacy settings” and finally “profile.” In there, you can customize which parts of your profile are visible to each group, and hide your profile status updates, group lists and photos from your creeping boss.

John Ciechanowicz, an intake counsellor with JVS Toronto Career Counselling, says employers and employees should never get too close outside of work, and that includes Facebook.

“I’m friends with my boss,” he says. “I’ve known him for eight years. But, we still don’t socialize outside of the office.”

He says that if you are put in a position where you hesitantly accept their Facebook friendship, start thinking twice about what you allow on your page.

“You’d really have to be careful about what you say on your profile,” he says. “People should be careful no matter what they’re doing. Once it’s on the internet, it’s out there.”

Morton agrees. “I err on the side of saying the less stuff that’s personal, the better,” he says. “I always warn everyone, if they want anything you post badly enough, they will find it.”

Pantun : Une Maniere De S'Exprimer

Aujourd'hui, on s'apercoit de temps en temps qu'on a du mal a communiquer. En reflechissant un petit peu, on pourrait peut-etre trouver une solution. Avez-vous conscience que votre maniere de vous exprimer ne plaisent pas trop les autres? Vous etes trop maladroit parfois. Souvent, vous n'employez pas les mots qu'il vous faut. Et pire encore, vous etes toujours trop direct et trop grossier!

Voila une formule qui va vous etonner. Cette art de s'exprimer existait deja bien longtemps chez nous, les malais. "Pantun", qui ressemble un petit peu a l'alexandrin chez les francais, etait une maniere de parler couramment pratiquee par les malais au XVeme siecle. Comme les gens a cette epoque etaient un petit peu timides (surtout les jeunes amoureux), ils exprimaient alors souvent leur sentiments envers les autres sous la forme de "pantun".

"Pantun" est constitue de plusieurs vers variant de deux jusqu'a quelques dizaines ou peut etre vingtaines. Certes, quatre vers est le plus employe pour la construction de "Pantun". Quoi qu'il soit le nombre de vers, il doit etre toujours en nombre pairs.

En ce qui concerne la premiere moitie de vers, elle fait partie a ce qu'on appelle l'illustration ou le decors. C'est cette partie qui ensuite menera a la conclusion de "pantun" qui se trouve toujours a la fin de sa deuxieme partie. La terminaison du premier vers de la premiere moitie partie correspond normalement a la terminaison du premier vers de la deuxieme moitie partie, et ainsi de suite.

Ca vous parrait trop complique? Assez d'explication, voici un exemple pour vous eclairer :

"Pergi ke bandar kepala berpinar
Memancing ikan tersua buaya
Jangan takut dan jangan gusar
Hutang kau kubayar lepas raya"

Vous voulez un autre, le voila :

"Bulan Ramadan aku puasa
Lepas puasa aku beraya
Tahun ni kau cukup puasa?
Kalau tak puasa jangan nak raya

Pour ces deux exemples, vous constaterez forcement que la terminaison du premier vers correspond a la terminaison du troisieme vers. Si vous avez compris ceci, vous avez compris alors la principale regle de "pantun".

Ainsi, tout le monde communiquaient par "pantun". Peu importe de quoi on parlait, on l'exprimait en "pantun". Au cours de temps, cette maniere de communiquer disparaissait petit a petit. A l'aube de XXeme siecle, on entendait rarement les gens parler en utilisant le "pantun". Heureusement "pantun" est encore conserve jusqu'a nos jours. Les eleves en Malaisie consacrent suffisamment de temps a l'ecole secondaire pour le connaitre et ne pas l'oublier ensuite.

Pour satisfaire a vos curiosites, je vous donnerais ci-dessous quelques autres exemples (avec la traductions un peu moins exactes en francais):

"Ke Telok sudah ke Siam sudah
Ke Mekah saja belum tiba
Berpeluk sudah berkucup sudah
Bernikah saja belum masanya"

(J'etais a Telok, j'etais a Siam
Il me reste d'aller a la Mecque
Je l'ai embrassee et je l'ai aimee
On aurait du peut-etre se marier)

"Yang lorek itu kendi
Yang merah itu saga
Yang molek itu budi
Yang handsome itu saya"

(La rose est rouge
Le lotus est bleu
Notre langue est belle
Notre politesse est jolie)

"Pantun" represente bien notre belle culture. Comme il ne nous reste pas beaucoup de souvenir de passe (la plupart de nos objets historiques ont disparu ou ont ete detruits au cours de longues annees de colonisation par les anglais), "pantun" est l'un de principal survivant de notre histoire. Nos jeunes ancetres etaient tres fiers de savoir s'exprimer en "pantun". C'etait le symbole de l'intelligence, de politesse et de dignite.

A la prochaine ...

Nak Tengok Jadual Kerja Saya?

1 Dis - Shift malam
2 Dis - Shift malam
3 Dis - Off
4 Dis - Off
5 Dis - Off
6 Dis - Off
7 Dis - Shift pagi
8 Dis - Off
9 Dis - Off
10 Dis - Shift petang
11 Dis - Shift malam
12 Dis - Shift malam
13 Dis - Off
14 Dis - Off
15 Dis - Off
16 Dis - Off
17 Dis - Shift pagi
18 Dis - Shift pagi
19 Dis - Shift petang
20 Dis - Off
21 Dis - Shift malam
22 Dis - Shift malam
23 Dis - Off
24 Dis - Off
25 Dis - Off
26 Dis - Off
27 Dis - Off
28 Dis - Off
29 Dis - Shift petang
30 Dis - Shift petang
31 Dis - Shift malam

Kalau nak tau, inilah jadual kerja saya untuk bulan Disember 2008. Saya hanya akan bekerja 14 hari. Baki 17 hari saya akan bercuti aka lepak2, surf internet, facebooking etc. Yahuu!!! Best nyer :)

Pengurusan Kewangan Peribadi Dalam "The Pursuit Of Happyness"

Salah satu filem motivasi yang elok ditonton adalah "The Pursuit Of Happyness". Filem ini mengambil latar kota San Francisco pada tahun 1981. Watak si ayah iaitu Chris Gardner dilakonkan oleh Will Smith. Ditontonkan sepanjang filem ini bagaimana sang ayah yang berjuang untuk kebahagiaan hidup dia dan anaknya.

Walaupun mengalami kesukaran menjual 'bone-density scanners', Chris tetap tidak berputus asa. Namun satu demi satu ujian mendatang dalam hidupnya. Kekasihnya, Linda bertindak meninggalkan Chris dan anak tunggal mereka dek tak tahan tekanan kesusahan hidup di kota. Kemudian Chris pula diusir dari apartmen karena bayaran sewa yang tertunggak. Tanpa tempat tinggal, dia dan anaknya harus hidup berpindah-randah dan tidur di merata tempat di sekitar bandar kediaman mereka (stesen subway, tandas awam, tempat tumpangan gereja etc.)

Di penghujung filem, diceritakan yang Chris akhirnya berjaya menjadi jutawan dan menggenggam kebahagian hidup bersama anak lelakinya Christopher.

Dari sudut pengurusan kewangan peribadi, ada beberapa pengajaran yang boleh kita ambil dari filem ini. Antaranya :

1. Jangan laburkan semua wang anda dalam satu pelaburan sahaja. Chris Gardner melaburkan semua wang simpanannya pada perniagaan 'bone-density scanners'. Akhirnya dia mengalami masalah disebabkan produk tersebut begitu sukar untuk dijual.

2. Jangan putus asa dan sentiasa fokus pada matlamat hidup. Chris tidak pernah berputus asa. Dia mengambil keputusan apa yang dia ingin buat dan terus lakukannya.

3. Motivasi dan sikap. Chris punya motivasi yang tinggi. Dia tahu dia punya anak yang perlu diberi makan. Dia tahu dia tak boleh gagal dan dia sentiasa bersikap positif.

4. Berkorban untuk jangka masa terdekat demi kejayaan di masa hadapan. Dalam "The Pursuit of Happyness" ditunjukkan bahawa Chris telah berjaga sepanjang malam untuk membaiki mesin scanner tulang dan juga belajar. Dia sanggup korbankan masa tidur demi memastikan semua urusannya selesai. Begitu jugalah dalam kehidupan kita. Berbelanja kurang dari pendapatan, melangsaikan hutang, menabung, semua itu adalah pengorbanan jangka masa pendek demi kejayaan di masa hadapan.

5. Jangan sesekali fikir kita tak mampu lakukan sesuatu. Dalam salah satu scene filem ini, Chris memberitahu anaknya dia tak akan jadi pemain bola keranjang berjaya. Setelah berfikir sejenak, dia memandang pada anaknya dan berkata, "Jangan sesekali biarkan sesiapa memberitahu yang kau tak boleh lakukan sesuatu.."

Jika kita sudah tetapkan dalam minda kita tak boleh lakukan sesuatu, maka kebarangkalian untuk kita dapat melakukannya adalah rendah. Tapi jika kita percaya pada kebolehan kita, peluang untuk berjaya adalah tinggi.

“Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.”
-W. Clement Stone

“You got a dream, you gotta protect it. People can’t do something themselves, they wanna tell you that you can’t do it. If you want somethin', go get it. Period.”

Law of Attraction

Pernahkah anda mengalami apa yang anda fikirkan kadangkala muncul di depan mata tanpa diduga? Ataupun ketika anda sedang memikirkan seseorang, tiba-tiba sahaja anda menemuinya di tepi jalan atau anda mendapat panggilan telefon darinya. Mungkin secara kebetulan anda dipertemukan dengan pelanggan ataupun pasangan hidup yang sempurna.

Bagaimana pula kisah orang yang berterusan mempunyai hubungan yang tidak baik, dan terus mengadu yang mereka sentiasa tertarik kepada situasi yang sama? Welcome to the Law of Attraction.

Hukum Tarikan didefinisikan sebagai "Saya menarik ke dalam hidup saya apa sahaja perkara yang saya berikan sepenuh perhatian, tenaga dan fokus, sama ada positif ataupun negatif."

Jika anda pernah menggunakan kata-kata ataupun ungkapan berikut, anda sebenarnya merujuk kepada Hukum Tarikan: tanpa diduga, nasib baik, takdir, tanpa disangka, sudah ditakdirkan, kebetulan, sejak azali, etc..

Ramai pengarang menulis mengenai Hukum Tarikan sejak awal 1900. Antaranya Dr Raymond Holliwell dalam "11 Truth Principles for Successful Living" menulis :
"Jangan sesekali fikirkan perkara yang anda tidak inginkan dan jangan sesekali menginginkan perkara yang anda tidak fikirkan. Apabila anda memikirkan sesuatu yang anda tidak ingini, anda menarik perkara itu... Sebaliknya apabila anda memikirkan apa yang anda inginkan secara berterusan, maka kemampuan anda menarik sesuatu yang diingini menjadi semakin kuat. Minda adalah magnet yang menarik apa sahaja yang selaras dengan konsepnya."

Mungkin inilah antara rahsia kekuatan minda jutawan yang berjaya membawa mereka mencapai apa jua yang mereka inginkan. Mereka sentiasa memikir dan menarik perkara-perkara positif ke dalam hidup mereka. Anda pula bagaimana? Masih memikirkan sesuatu yang negatif?

Francis Cabrel - L'encre de tes yeux

One of my favorite song back in the 90's when I was in France :)

Francis Cabrel - L'encre de tes yeux

Puisqu'on ne vivra jamais tous les deux
Puisqu'on est fou, puisqu'on est seuls
Puisqu'ils sont si nombreux
Même la morale parle pour eux
J'aimerais quand même te dire
Tout ce que j'ai pu écrire
Je l'ai puisé à l'encre de tes yeux.

Je n'avais pas vu que tu portais des chaînes
À trop vouloir te regarder,
J'en oubliais les miennes
On rêvait de Venise et de liberté
J'aimerais quand même te dire
Tout ce que j'ai pu écrire
C'est ton sourire qui me l'a dicté.

Tu viendras longtemps marcher dans mes rêves
Tu viendras toujours du côté
Où le soleil se lève
Et si malgré ça j'arrive à t'oublier
J'aimerais quand même te dire
Tout ce que j'ai pu écrire
Aura longtemps le parfum des regrets